บทที่ 86

ฉันเห็นด้วยกับสิ่งที่จิรายุพูด และรู้สึกว่าการสืบสวนของเขาไม่ได้สูญเปล่า แววตาเข้มลึกของเขาจับจ้องมาที่ฉัน

"คิดออกได้ก็ดีแล้ว จะได้ไม่เสียแรงที่ฉันสืบมา"

ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างพลุ่งขึ้นมาในใจโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้ฉันไม่กล้าสบตากับเขา

ฉันค่อยๆ เบือนสายตาออกไป แล้วถอนหายใจเบาๆ ด้วยความรู้สึกบาง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ